Sprawozdanko z operetkowej gali

Miłośnicy operetki przybyli licznie,

ogrodzenie stojący okrążyli ściśle.

Krzesełko rozkładam,

wygodnie siadam

i czekam kiedy się zacznie.

 

*

"Stawka większa niż życie"

melodię rozpoznaję w zachwycie.

Dyrygent w niebieskim brokacie,

batutą wywija na podeście.

A za chwilę zacznie się wycie.

Fotki z dala robię skrycie.

 

*

Pierwszej arii nie pamiętam,

jakaś tam z czardasza mięta.

Potem szybko  "Baron cygański" wskoczył

i zachwycone były uszy

a ciało ogarnęła do tańca chętka,

 

*

Znów jakaś gadka i przerywka,

aż wreszcie doczekałam się "skrzypka"

z drobiem , podwórkiem ,indykami

i nie wiadomo dokąd schodami.

Wstawałam,by zrobić jakieś zdjęcia.

 

*

Leciała jeszcze "Granada",

na szczęście deszcz nie padał ,

słońce świtało między chmurami,

poczułam się jak w Hiszpanii,

o Meksyku nikt nie gadał.

Nie brakło "O sole mio"

Tyś moją żmiją,

tak mąż do mnie gada,

kiedy mu podpadam.

Nieoficjalny hymn neapoletano. 

*

Brunetki, blondynki i wszystkie dziewczynki,

rude i siwe, pocałunku czekają w walentynki. 

A on tylko wybrał jedną,

 a do tego taką średnią,

pora zatem udać się do chatynki .

* 

I tak wytrzymałam tam godzinę,

widząc zaledwie krzynę 

a słychać było dobrze,

dźwięk niósł się po trawie.

Treści arii, kiedyś rozwinę.

 

„Tak długo jak żyjesz, ucz się jak żyć”.

Seneka